Entusiasmouse Edelmiro ao ler a última vontade do pianista polaco André Tchaikowsky: doar todos os seus órganos “para a ciencia” e reservar o seu cranio para que a Royal Shakespeare Company o empregase en representacións teatrais. Extrañouse enormemente de que, pese a que este admirado filántropo morrese en 1982, tivese que agardar ata agora a que un actor se animase a utilizalo.
Que mágoa que non estivese Robert Merrill vivo para cantar o brinde do Hamlet de Ambroise Thomas e beber no seu cranio! Laiouse.
1 comentario
Sábado, 10 Xaneiro, 2009 en '21:04'
non todos os cranios son previlegiados