Le o Edelmiro que o Ministerio de Sanidad do Gobierno de España recorre ao hip-hop para frear o número de embarazos non desexados. Lembrou como os antigos gregos afirmaban que o modo no que estaba escrita unha melodía podía configurar o carácter dunha persoa. Non puido menos ca estremecerse ante a audacia do ministro Soria. Implicará a escoita do hip-hop unha redución da fertilidade masculina, da feminina ou das ganas de consumar? Terá que ver a proliferación destas prácticas acústicas co envellecemento de occidente? Escoitaría a soberana Lupa eses sons cando decidiu non probar o real tanga? E que opina disto o amigo de Cira?

Volve Beethoven, volve. Rogou.

Lendo Edelmiro un novo blog que asina Azucena Cadavide, reparou en que coñecera a ese tal Vicente Muñoz por ser compañeiro da Escola de Maxisterio dun amigo seu. Marabillouse de que xa fose quen de ter un libro publicado e quedou estupefacto ante a posibilidade de que a incauta Azucena pretenda aprender música por medio de tal individuo, un instrumentista de vento-metal! Incríbel que isto pase no país no que naceu Beethoven.
De depender a súa aproximación á música dun músico de vento-metal, que contacte con Berni, pensou, polo menos aprenderá cousas da vida.

Observou Edelmiro este xa célebre anuncio de Gadis non sen emoción, e escoitando a música lembrou unha frase de Billy Wilder. O cineasta, na súa habitual ironía, amosaba a súa admiración polos austríacos porque “convenceron o mundo de que Beethoven era austríaco e Hitler, alemán”.
Comprobando o ben que lle quedaba a música da Novena de Beethoven a este anuncio, a Edelmiro xa non lle quedou dúbida algunha. Nin austríaco, nin alemán. Galego.