Edelmiro non deixou de sorprenderse pola capacidade de innovación léxica deste célebre bombardino de Cira nun tema tan manido coma é o sexual.
Veulle á memoria o título dun ensaio de Dieste: “A vontade de estilo na fala popular”. Non é que lese tal ensaio, de feito a Literatura Galega que se estudaba en terceiro de BUP non era unha materia na que se lese, arre demo; senón que se almacenaban datos dos cales uns quedaron e outros, coma diría Berni, “saíron”.
Concluíu, sen ter lido o ensaio, que este delicioso monólogo manifesta contundentemente esa vontade de estilo, ogallá Dieste puidese vivir para velo!
Do que tamén sen lembrou Edelmiro foi dos habitantes de Castroforte do Baralla e da súa dura pugna na que discutían sobre se había máis termos para denominar os xenitais masculinos ou femininos. Sería Berni capaz de atopar os equivalentes a grota, braña ou pozo negro nos paladíns da masculinidade?
Sen dúbida, pensou.